
Op 11 november zal ik in Aken twee lezingen geven. De Aachener Kinder- und Jugendbuchwochen zijn dan in volle gang.
Op 15 november zal ik aanwezig zijn op de Kinderhoogdag in Overijsse. Gemeentelijke Bibliotheek 13.30 en 15.15 uur.
Van 17-21 november zal ik Slovenië bezoeken. Uitgeverij Miŝ heeft een mooi programma samengesteld met een persconferentie, bezoeken aan schoolklassen en bibliotheken, ontmoetingen met mensen uit het kinderboekenvak en als bonus sightseeing in de bergen.

In Duistland is een luisterboek verschenen van Tote Maus für Papas Leben. Juliane Köhler sprak de tekst in.
Tote Maus für Papas Leben – Gelesen v. Juliane Köhler – Der Audio Verlag, 2009

Als niemand kijkt is verschenen in de Slash-serie van uitgeverij Querido. Die bestaat uit boeken van bekende schrijvers geschreven op basis van het waargebeurde levensverhaal van een bijzondere jongere. De schrijver en de jongere werken heel nauw samen, de een als ‘verteller’, de ander als schrijver.
Ik werkte samen met Iris Kuijpers, die lange tijd een balletopleiding volgde.
Samen schreven we het verhaal over Julia, die al heel jong op balletles gaat. Meteen blijkt dat ze talent heeft. Ze mag zelfs auditie doen voor de balletacademie en ze wordt aangenomen. Dat is pas de eerste stap. De balletwereld is hard en veel leerlingen vallen later toch nog af. Julia zal keihard moeten trainen om van dansen haar beroep te kunnen maken.
Soms geniet ze, maar vaak heeft ze het moeilijk. Elke dag opnieuw staat ze in de danszaal, ook al protesteert haar lichaam.
Julia twijfelt. Waarom danst ze? Voor wie danst ze? Is ze ook een danseres als niemand kijkt?
Het was een hele tijd rustig hier. Eerst had ik het veel te druk en daarna ging ik op vakantie. Ik deed op reis van alles wat: kamperen, in een hotel slapen en bij vrienden logeren. Bergen, zee en stadsbezoek.
Met dat van alles wat ben ik thuis gewoon doorgegaan: opruimen, drukproeven nakijken, schrijven. Tussendoor ging mijn computer kapot. Meer kan ik er niet van maken. Straks is er weer echt nieuws. In de herfst staat er veel te gebeuren.
Op woensdag 27 mei zal ik een bezoek brengen aan twee vestigingen van De Algemene Boekhandel in Amersfoort. Ik ga voorlezen uit Moeder nummer nul en daarna is er nog een extra activiteit.
Van 13.30 uur tot 14.30 uur ben ik aanwezig in de vestiging aan de Emiclaerhof 18.
Van 15.30 uur tot 16.30 uur aan de Leusderweg 186.
De toegang is gratis en reserveren is niet nodig. Van harte welkom.

Vrijdag ben ik teruggekomen uit Saarbrücken, waar ik de Europäische Kinder- und Jugendbuchmesse bezocht. Het was de moeite waard. Ik las twee keer in het Duits voor en praatte met kinderen na. Dat laatste gedeeltelijk met behulp van een tolk. De rest van de tijd liep ik door het kasteeltje waar de boekenbeurs werd gehouden. Er was veel te zien. Alles was bijzonder goed georganiseerd. Hier werd kinderliteratuur serieus genomen, dat was duidelijk!
Natuurlijk was er ook verstrooiing. Donderdag was er een auteursdiner. Vrijdag was er een Tsjechische avond omdat Tsjechië het ere-gastland was. Er werd voorgelezen en muziek gemaakt. Er werd gegeten en gedronken. Toen ik naar bed ging, zag ik dat het voor de rest een mooie, meeslepende avond zou worden met nog meer muziek en nog meer eten en drinken. De volgende morgen zagen sommige auteurs er een beetje pips uit.
In een nabijgelegen galerie was een tentoonstelling van illustraties uit verschillende Europese landen. Geweldig mooi werk was daar te zien.
Het NLPFV had gezorgd voor een ticket eerste klas. Dan mag je op het station in een speciale lounge op je trein wachten. Koffie, thee en ijsjes kosten er niets. Op de terugweg wilde ik graag comfortabel wachten. In de lounge liep een mand rond. Hij had een donkere zonnebril op en kwam langs met in iedere hand een ijsje. Even later had hij alweer twee ijsjes te pakken. Ik keek hem na. Hij was alleen op reis, hij had niemand bij zich. Nog twee keer kwam hij met ijsjes langs. Nu zag ik ook dat hij nogal merkwaardig glimlachte en hij liep snel, alsof hij niet kon wachten met het opeten van zijn buit. Ik moest mijn trein halen en ik weet niet hoelang de ijsmaniak nog is doorgegaan. Ik vroeg me af wat hem bezielde.
Na een inspirerende boekenbeurs kom je meteen een verhaal tegen. Zo gaan die dingen.
Vorige week was ik op de IPABO in Amsterdam, waar ze ieder jaar een kinderboekendag organiseren met schrijvers en illustratoren. Dit keer maakte ik met een groep leerlingen teksten van krantenkoppen. In het begin ging het moeizaam, maar ik weet dat dat er bijhoort. Koppen (ver)knippen en dan? Schuiven en ruilen en plakken. Aan het eind van de les waren er mooie teksten. Over een moord, over een voetbalwedstrijd, over de liefde en over de zee. Sommige leerlingen waren verbaasd over hun eigen prestatie.
‘Dat komt me bekend voor,’ zei ik.

Moeder nummer nul staat op de nominatielijst van de Vlaamse Kinder- en Jeugdjury. Volwassenen hebben de selectie gemaakt. Kinderen en jongeren tussen 4 en 16 jaar lezen en beoordelen deze boeken en kiezen in mei 2010 de prijswinnaars. Moeder nummer nul is genomineerd in de categorie 10-12 jaar.