VERHUISD

De  nieuwe website van Marjolijn vind je hier

 

VRAAG (9)

Een tijdje geleden kreeg ik een vraag binnen over Als niemand kijkt.
Of pony Fred een grapje was voor insiders.
Eh… nee.
Misschien maak ik het alleen maar erger door nu nog een keer over pony Fred te schrijven, maar als ik er niets over schrijf denken vast meer mensen dat ik een grapje maakte voor insiders en meestal zijn dat niet de aardigste grapjes.
Ik heb vroeger paardgereden en ik herinner me pony’s met veel haar, die Willem, Kees of Miepje heetten. Dat vond ik mooier dan paarden met aanstellerige namen als Silver, Whisper of Padisha.
Vandaar pony Fred. Meer zit er niet achter.
Mijn lievelingspaard heette trouwens La Bruja.  Onder een aanstellerige naam gaat soms iets geweldigs schuil.

ALS NIEMAND KIJKT

Als niemand kijkt is verschenen in de Slash-serie van uitgeverij Querido. Die bestaat uit boeken van bekende schrijvers geschreven op basis van het waargebeurde levensverhaal van een bijzondere jongere. De schrijver en de jongere werken heel nauw samen, de een als ‘verteller’, de ander als schrijver.
Ik werkte samen met Iris Kuijpers, die lange tijd een balletopleiding volgde.
Samen schreven we het verhaal over Julia, die al heel jong op balletles gaat. Meteen blijkt dat ze talent heeft. Ze mag zelfs auditie doen voor de balletacademie en ze wordt aangenomen. Dat is pas de eerste stap. De balletwereld is hard en veel leerlingen vallen later toch nog af. Julia zal keihard moeten trainen om van dansen haar beroep te kunnen maken.
Soms geniet ze, maar vaak heeft ze het moeilijk. Elke dag opnieuw staat ze in de danszaal, ook al protesteert haar lichaam.
Julia twijfelt. Waarom danst ze? Voor wie danst ze? Is ze ook een danseres als niemand kijkt?

KALBACHER KLAPPERSCHLANGE

Tote Maus für Papas Leben, de Duitse vertaling van Een kleine kans,  is geselecteerd voor de Kalbacher Klapperschlange 2010. Kinderen uit het stadsdeel  Kalbach (Frankfurt) en kinderen van elders die via internet mee willen doen, gaan de komende maanden de geselecteerde boeken lezen en kiezen in 2010 een winnaar. Een Klapperschlange is een ratelslang. Klinkt gevaarlijk.

PRIX DES JEUNES LECTEURS DE GIRONDE

Une petite chance, de Franse vertaling van Een kleine kans heeft de Prix des jeunes lecteurs de Gironde 2009 gwonnen, een kinderjuryprijs. Zo’n 1800 kinderen namen deel aan een verkiezing georganiseerd in samenwerking met 40 openbare bibliotheken.  Uit een aantal voorgeselecteerde boeken kozen ze per categorie een winnaar.

ALS NIEMAND KIJKT

Samen met Iris Kuijpers schrijf ik Als niemand kijkt, het vijfde deel in de Slash serie. Het boek  is aangekondigd voor mei, maar dat gaat zeker niet lukken. Eind mei is de eerste versie van het manuscript pas klaar. Als niemand kijkt zal naar verwachting aan het eind van de zomer verschijnen.

DEUTSCHER JUGENDLITERATURPREIS

Tote Maus für Papas Leben, de Duitse vertaling van Een kleine kans, is genomineerd voor de Deutscher Jugendliteraturpreis. De nominaties werden vanmiddag bekend gemaakt op de Leipziger Buchmesse.
De Deutscher Jugendliteraturpreis wordt jaarlijks door een vakjury uitgereikt. Er zijn vier categorieën: prentenboek, kinderboek , jeugdboek en non-fictie. Daarnaast is er nog een Jeugdjuryprijs.
De prijsuitreiking zal op 16 oktober plaatsvinden tijdens de Frankfurter Buchmesse.
Meer informatie hier en een lijst met de genomineerde boeken hier.

GOUDEN UIL 2009

Moeder nummer nul is één van de dertien jeugdboeken op de Gouden Uil longlist.

BOEK VAN DE MAAND

Het Oostenrijkse Institut für Jugendliteratuur kiest iedere maand een jeugdboek uit. Het boek van de maand januari is Tote Maus für Papas Leben, de Duitse vertaling van Een kleine kans.
Zie hier.

SCHRIJFTIPS – VRAAG (8)

Mila en Luna willen graag schrijftips. Die vraag krijg ik wel vaker. In het interview in het HOI tijdschrijft komt het ook ter sprake. Ik vind het nooit gemakkelijk om zo in het algemeen goede raad te geven, maar een paar dingen kan ik er wel over zeggen. Toch een paar tips dus.

Veel oefenen en je zeker niet bezighouden met hoe je verhaal eruit gaat zien. Het gaat in het begin echt alleen maar om wát je schrijft. Maak je vooral niet druk om het lettertype en dat soort zaken.
Heel veel lezen. Van veel verschillende schrijvers, want als je alles van één schrijver leest kun je die expres of per ongeluk na gaan doen.
Hardop lezen wat je hebt geschreven. Zo hoor je of je zinnen goed lopen.
Niet te veel  uitleggen. Als iemand bijvoorbeeld boos is kan hij hard praten, met de deuren smijten en op de trap stampen. Je hoeft dan echt niet meer uit te leggen dat hij boos is.
Lelijk durven schrijven: daarmee bedoel ik dat je soms dingen moet uitproberen. Het maakt dan niet uit of het mooi wordt of niet, want je kunt het later altijd nog veranderen.Je moet een beetje kunnen aanrommelen.

Zelf ben ik héél vroeg begonnen en ik heb jarenlang aangerommeld.

HOE OVERLEEF IK

Voor het winternummer van Hoe overleef ik werd ik geïnterviewd. Het tijdschrift geeft tien exemplaren van Moeder nummer nul weg.

LUCHS

Tote Maus für Papas Leben, de Duitse vertaling van Een kleine kans is onderscheiden met een Luchs, een
prijs die maandelijks wordt uitgereikt door het dagblad Zeit in samenwerking met Radio Bremen. Aan het eind van het jaar wordt uit de twaalf bekroonde boeken de Luchs des Jahres gekozen. Meer informatie hier

MOEDER NUMMER NUL

Moeder nummer nul is verschenen.
Fejzo is geadopteerd en weet niet veel over zijn ‘echte’ moeder. Hij heeft ook niet zoveel belangstelling voor haar. Dat verandert als hij Maud leert kennen. Zij is heel nieuwsgierig en wil van alles weten. Waarom heeft Fejzo’s moeder hem afgestaan? Heeft hij zijn tekentalent van haar? Is zijn echte moeder een beroemde kunstenares? Fejzo denkt verder. Misschien is zijn moeder een vreselijk mens, ook dat zou kunnen. Een zwerfster of zomaar iemand in de trein. Er is maar één manier om al die vragen te beantwoorden: Fejzo gaat op zoek.

UIT HET HOOFD

Dinsdagavond, op het Kinderboekenbal, sprak ik met Karel Berkhout van het NRC. Hij wilde graag weten of ik een kindergedicht uit mijn hoofd kende.  Lees meer hier.
Het eerste gedicht wat in mijn hoofd opkwam was Landschap van Hendrik Marsman. Het staat in De Ark, een bundel verhalen en gedichten die Annie M.G. Schmidt in 1955 samenstelde.

Geen echt kindergedicht? Daar dacht ik toen helemaal niet over na.
Ik was een jaar of 10 toen ik het uit mijn hoofd leerde en ik vind het nog steeds mooi:

Landschap

In de weiden grazen                                                              
de vreedzame dieren;
de reigers zeilen over blinkende meren,
de roerdompen staan
bij een donkere plas
en in de uiterwaarden
galopperen de paarden
met golvende staarten
over golvend gras.

Het gedicht klinkt donker als het over een donkere plas gaat. En als de paarden galopperen galoppeert het gedicht mee. En als de staarten en het gras golven golft het gedicht verder.

Vroeger moest je op school gedichten uit je hoofd leren. Of het ook op mijn school moest weet ik niet meer zeker, maar het zal wel. Hoe dan ook, ik deed het thuis uit vrije wil en ik heb er nooit spijt van gehad. De meeste gedichten die ik toen kon opzeggen zijn blijven hangen. Sommige zijn een beetje aangetast, de tijd heeft  hier en daar een hap uit een regel genomen. Maar niet uit Landschap. Dat is nog helemaal heel.

KINDERBOEKENBAL

Gisterenavond ging ik naar het Kinderboekenbal. Daar zag ik Jan Paul Schutten de Gouden Griffel winnen. Hij zag er oprecht verbaasd uit. En de hele avond bleef hij zo kijken, een grote grijns op zijn gezicht en die verbazing. Mooi was dat.
In de trein terug bekeek ik zijn boek: Kinderen van Amsterdam.

En de rest van de boeken, want we gingen met een tas vol naar huis. Nu waait het en het regent en ik heb reuze veel zin om alles meteen te gaan lezen. Maar daar heb ik geen tijd voor!
Natuurlijk gebeurde er nog veel meer op het Kinderboekenbal. Het is jammer dat er geen prijs was voor de mooiste jurk. Die was dan naar Marit Törnqvist gegaan. Ze maakt niet alleen prachtige illustraties, ze weet ook hoe ze een bal moet opluisteren.
De bekroonde boeken vind je hier.