Ik ging naar een school om over mijn boeken te vertellen. Een meisje wilde graag weten wat ik als kind las.
Het antwoord is simpel. Ik las alles wat los en vast zat. Maar natuurlijk had ik ook lievelingsboeken. Pietepaf het circushondje (het eerste Gouden Boekje) en Koekoe met de groene duimen van Maurice Druon. Later David ontdekt de wereld van Anne Holm. En nog later Ochtendwind van Rosemary Suttcliff.
Maar het allermooiste boek was De Ark van mensen dieren en dingen. Een verzameling verhalen en gedichten uit de wereldliteratuur, samengesteld door Annie M.G. Schmidt en prachtig geïllustreerd door Jenny Dalenoord. Ik heb het stukgelezen.
Eén verhaal sloeg ik altijd over. Het ging over een geest in een fles en ik vond het te eng. Maar alle andere verhalen las ik steeds opnieuw en sommige gedichten leerde ik uit mijn hoofd.
De Ark is een boek dat bijna niet meer bestaat. Het is niet te koop in de gewone boekenwinkels en je vindt het ook niet in de openbare bibliotheek. Dat is jammer.
Kom je ooit een exemplaar tegen op een rommelmarkt: meteen kopen! Het is een schatkamer vol prachtige, spannende en ontroerende verhalen.
