Nu de kinderboekenweek bijna begint, praat ik veel over schrijven. Zo kreeg ik laatst weer een vraag over de lievelingsboeken uit mijn jeugd. Al eerder schreef ik daar iets over. (Hier en hier.)
Al een paar weken ligt David ontdekt de wereld van Anne Holm op mijn bureau. Ik heb het vroeger gelezen. Meerdere keren. Het maakte diepe indruk op me en raakte me tot in mijn ziel. Al lezend werd ik David. Ik vergat dat ik een boek las.
Ik wil David ontdekt de wereld opnieuw gaan lezen, maar ik durf er niet goed aan te beginnen. Ik ben bang dat het verhaal gekrompen is, zoals plaatsen uit je jeugd kunnen krimpen. Zoals gangen smaller worden en kamers kleiner. Ik vrees dat ik al lezend mezelf zal blijven. Dat ik de hele tijd zal weten dat ik een boek lees. Misschien is een gekrompen David nog indrukwekkend genoeg. Maar het lijkt me beter alles te laten zoals ik het me herinner. David gaat terug in de kast.
David is een oersterk boek, nog altijd. Ik herlas het een paar jaar geleden en het maakte nog steeds indruk.
Maar of je net zo in het boek zult verdwijnen als vroeger weet ik natuurlijk niet.
Comment door Richard Thiel — september 26, 2007 @ 9:26 pm
Misschien haal ik David weer uit de kast!
Ik ken maar weinig mensen die het boek gelezen hebben. Dat het nog steeds indruk kan maken is mooi.
Comment door marjolijnhof — september 27, 2007 @ 7:26 am
Ook Sjoerd Kuyper is een groot fan van Anne Holm, maar dan vooral van ‘Peter’ volgens mij. Er zijn vast wel artikelen of websites te vinden waarin hij zijn liefde voor deze toch tamelijk onbekende auteur verkondigt.
Comment door Richard Thiel — oktober 3, 2007 @ 9:51 pm
Ook ik ben een groot fan van ‘David ontdekt de wereld’. Een prachtig boek. Hoe een onbevangen jongen met verbazing de wereld bekijkt en ziet hoe de mensen met elkaar omgaan. Ik vind het nog steeds mooi. Al is de ‘eerste’ ontroering geweest.
Comment door Annemarie Prins — oktober 5, 2007 @ 4:53 pm