PLANNEN – VRAAG (7)

Een paar dagen geleden was ik op De Poolster, een school in Oss. Ik kwam meteen in een klas vol vragen terecht.
Hoeveel boeken ik nog wilde schrijven? Ik dacht even na en zei dat ik van plan was om nooit meer met schrijven op te houden. Dat meende ik. Zolang mijn hersens en mijn handen goed blijven werken ga ik door.
Maar hoeveel boeken dácht ik dan nog te zullen schrijven? Ik begon te tellen. Een boek per jaar… Opeens leek mijn leven kort. Zou ik nog een boekenplank vol krijgen?
De volgende vraag was gemakkelijker te beantwoorden. Wat was ik nu aan het schrijven? Omdat ik bijna een nieuw boek af heb, wilde ik er wel iets over zeggen. (Als ik nog lang niet klaar ben houd ik er liever mijn mond over.)
‘Mijn nieuwe boek heet Moeder nummer nul,’ zei ik. ‘Het gaat over adoptie en het ligt in november in de winkels.’
Daarna kwamen er een heleboel vragen over adoptie.