Van 16 tot 18 oktober zal ik aanwezig zijn op de Buchmesse in Frankfurt.
Vrijdag de 16e is de avond waarop de Deutscher Jugendliteraturpreis wordt uitgereikt. Tote Maus für Papas Leben is genomineerd.
Zaterdagmiddag van 13.00 – 14.00 uur zal ik aanwezig zijn in de Lesezelt op het binnenplein van de beurs. Ik zal daar voorlezen uit Mutter Nummer null, de Duitse vertaling van Moeder nummer nul, daarna volgt een kort interview.
Zaterdagavond om 18.00 uur zal in het Theaterhaus de boekpresentatie van Mutter Nummer Null plaatsvinden.
Zondagochtend ga ik om 10.00 uur naar het theaterontbijt dat het Theaterhaus organiseert. De toneelbewerking van Tote Maus für Papas Leben zal daar dan te zien zijn.
oktober 11, 2009
FRANKFURT
juni 22, 2009
KALBACHER KLAPPERSCHLANGE

Tote Maus für Papas Leben, de Duitse vertaling van Een kleine kans, is geselecteerd voor de Kalbacher Klapperschlange 2010. Kinderen uit het stadsdeel Kalbach (Frankfurt) en kinderen van elders die via internet mee willen doen, gaan de komende maanden de geselecteerde boeken lezen en kiezen in 2010 een winnaar. Een Klapperschlange is een ratelslang. Klinkt gevaarlijk.
juni 20, 2009
PRIX DES JEUNES LECTEURS DE GIRONDE

Une petite chance, de Franse vertaling van Een kleine kans heeft de Prix des jeunes lecteurs de Gironde 2009 gwonnen, een kinderjuryprijs. Zo’n 1800 kinderen namen deel aan een verkiezing georganiseerd in samenwerking met 40 openbare bibliotheken. Uit een aantal voorgeselecteerde boeken kozen ze per categorie een winnaar.
maart 3, 2009
GOUDEN UIL 2009

Moeder nummer nul is één van de dertien jeugdboeken op de Gouden Uil longlist.
november 24, 2008
LUCHS
Tote Maus für Papas Leben, de Duitse vertaling van Een kleine kans is onderscheiden met een Luchs, een
prijs die maandelijks wordt uitgereikt door het dagblad Zeit in samenwerking met Radio Bremen. Aan het eind van het jaar wordt uit de twaalf bekroonde boeken de Luchs des Jahres gekozen. Meer informatie hier
augustus 2, 2008
OUDE GOUDEN GRIFFELS

Gisteren ging ik met een aantal ex-collega’s van de bibliotheek in Wormerveer op stap. We namen de trein naar Hoorn en daar liepen we een tijdje rond. We kwamen terecht in Speelgoedmuseum De Kijkdoos, vlak bij de haven. Een mooi huis met beneden een ouderwets speelgoedwinkeltje. Mijn ex-collega’s scheppen graag een beetje over mij op. Deels omdat ze trots op me zijn en deels om me te pesten. Zo begonnen ze over mijn Gouden Griffel tegen de mevrouw die in het speelgoedwinkeltje stond.
‘Een Gouden Griffel is niks bijzonders,’ grapte de mevrouw. ‘Ik heb er boven een stuk of wat liggen.’
De trap naar boven was smal en steil, toch stormden we met z’n allen tegelijk naar de eerste verdieping. Die Gouden Griffels wilden we wel eens zien.
Ze lagen in een houten doosje. Voor het vlytige kind stond op het deksel. De mevrouw legde uit hoe het zat. Vroeger schreven kinderen op school met griffels op een lei. Dat was goedkoper en handiger dan inkt en papier want een lei kon je zo weer schoonvegen. Als een kind heel erg zijn best deed, kreeg het een Gouden Griffel als beloning.
We keken vol ontzag naar het doosje. De griffels waren minstens honderd jaar oud.
Maar er was nog meer te zien. Het museum stond bomvol speelgoed van vroeger en we waren een tijdje zoet.
Toen we weggingen zei de mevrouw van het museum dat ze een Gouden Griffel voor een kinderboek toch wel bijzonder vond. Opgewekt ging ik naar buiten.
Speelgoedmuseum De Kijkdoos – Italiaanse Zeedijk 106 - 1621 AK Hoorn
januari 29, 2008
oktober 3, 2007
GOUDEN GRIFFEL

Normaal gesproken ben ik een stille genieter. Ik kruip al snel een beetje weg en bescherm mezelf tegen al te veel indrukken omdat mijn hoofd anders wel erg vol wordt. Maar nu is er geen houden meer aan. Het genieten past haast niet meer in mijn vel en daarbuiten barst ook alles uit zijn voegen. (Mijn mailbox !) Sinds ik gisterenavond het podium afstapte ben ik in een soort polonaise terecht gekomen van felicitaties, interviews en nog meer felicitaties. Maar het is wel mooi om alles een keer uit zijn voegen te laten barsten. Ik laat me meevoeren. Het is overweldigend en hartverwarmend.
september 23, 2007
juni 10, 2007
WENNEN

Het is wennen, al die belangstelling. Erg goed ben ik niet in aandacht krijgen. Ik word er een beetje stuntelig van. Ik vergeet bijvoorbeeld namen van mensen omdat er zoveel nieuwe mensen en namen zijn. En er worden bloemen bezorgd en nu zijn de vazen op.
Geniet er nou maar van, krijg ik te horen.
Ik geniet ervan. (Echt waar.)
‘Als je schrijft ben je zeker het gelukkigst?’ zei iemand gisteren.
‘Ja,’ zei ik meteen.
Vandaag dacht ik daar over na.
Ik vind het heel prettig om alleen te zijn en aan een tekst te werken. Juist omdat ik dan geen last heb van stunteligheid. Ik ben net aan een nieuw boek begonnen en zoals altijd is het schrijven een avontuur vol uitdagingen, valkuilen en ontdekkingen. Een avontuur dat ik met hart en ziel beleef. En dat maakt me gelukkig.
De illustratie is van Fransje Smit en komt uit deeltje 3 van Koe en Mus.
juni 4, 2007
GRIFFEL

Ik ben alweer blij. Of nog steeds.
Vanmorgen hoorde ik dat Een kleine kans een Zilveren Griffel heeft gekregen. Kijk voor meer informatie hier.
En voor de volledige lijst van het CPNB hier.
Een kleine kans maakt ook kans op een Gouden Griffel. De Griffels worden uitgereikt op 2 oktober – aan het begin van de kinderboekenweek.
juni 3, 2007
CULTUURPRIJS
Vandaag nam ik de Zaanse Cultuurprijs 2007 in ontvangst. Er was ook een aanmoedigingsprijs en die ging naar Basje Boer. De uitreiking – door wethouder Ootjers – vond plaats op het Hembrugterrein in Zaandam.
Naderhand was er een theatervoorstelling in een oude munitiefabriek: {Droom}Zomernacht. Het was een mooi feestje en ik ben blij met de prijs. Behalve een cheque en een oorkonde kreeg ik ook een sculptuur van Gert Engels.
april 3, 2007
TED

Een aantal mensen heeft me gevraagd of ik nu wel of niet het boek van Ted van Lieshout heb gekregen. Kennelijk hebben ze het weblog van Ted gelezen waarin hij aankondigde mij een boek te zullen geven, maar alleen als er geen andere Marjolijn was die het wilde hebben en ook alleen als ik De Gouden Uil niet zou winnen.
Dat was een grapje. In het echt is Ted heel aardig. Nog voor de Gouden Uil avond was losgebarsten was kreeg ik het boek van hem. Het begon dus goed. Ik dacht: als ik helemaal niets win heb ik in ieder geval het boek van Ted!
’s Avonds lag ik in de hotelkamer om me heen te kijken omdat ik niet kon slapen. De Gouden Uil stond op een tafeltje. Het kunstwerk van Ever Meulen leunde tegen de muur. En aan het voeteneind lag het boek. Stil leven.
Ik dacht: nu heb ik ook nog het boek van Ted! Ik lag de hele nacht wakker en genoot van dat idee. Want Stil leven is een erg mooi en goed geschreven boek over beeldende kunst. Ted kon niet weten dat kunst voor mij bijna net zo belangrijk is als schrijven.
Ik lag de hele nacht gelukzalig wakker.
april 2, 2007
UILEN

foto: ©Sven van Baarle
Een kleine kans heeft de Gouden Uil Jeugdliteratuurprijs gewonnen. En de Prijs van de Jonge Lezer. Ik ben daar heel erg blij mee. Zaterdagavond was ik er beduusd van. Ik wist niet goed hoe te reageren. In mijn hoofd was het druk, maar veel kwam er niet uit mijn mond. Nu is het andersom. Langzaam wordt het in mijn hoofd weer een beetje rustiger, maar praten doe ik veel. Gisteren stonden dierbare vrienden en vriendinnen op de stoep met flessen champagne en slingers. Nu is het huis weer leeg. Ik ben vooral aan het mailen en aan het bellen. Ik heb al zoveel reacties gekregen! Dat maakt het heel erg feestelijk.
De combinatie van die twee prijzen is natuurlijk geweldig. Ik wil graag kinderliteratuur maken die leesbaar is. Dat een publieksjury en een vakjury voor hetzelfde boek kiezen zegt me dat het mogelijk moet zijn. Dat literaire kwaliteit samen kan gaan met toegankelijkheid. Dat vind ik een groots compliment. En een hoopvolle gedachte.
Ik krijg enorm veel zin in schrijven! Maar eerst moet ik nog praten. De telefoon gaat al weer.


